هر پروانه یی که بر سر ِ این شاخه بنشیند
غنیمتی ست
به شکار پروانه رفتن
فشنگ می خواهد تفنگ می خواهد
خرمگس اما از بوی اُدکلن ِ یال ِ اسب هم
غَش می کند
هر عاشقی فقط یک بار به خواب می بیند
چاه ِ پُر از پروانه را
تو مُرده یی تمام!
پروانه ها که چپ چپ نگاهت نکنند
مرده یی تو!
از پُشت ِ گوش ِ اسب نیفتاده یی به زمین
و گرنه قدر خرمگس را می دانستی
که بر خلاف ِ پروانه
به زخم سر ِ زانویت عمیق نگاه می کند
هر خرمگسی که بر سر ِ این شاخه بنشیند
غنیمتی ست
به شکار ِ خرمگس رفتن
فشنگ می خواهد تفنگ می خواهد
پروانه اما از بوی اود کلن ِ یال ِ اسب هم
غش می کند
هر پروانه ای فقط یک بار خواب می بیند
چاه ِ پُر از خرمگس را.
+
نوشته شده در ساعت 10:49  توسط ا . رُستنی